Po nauczeniu się podstawowych znaków hiragany nadchodzi czas na dźwięki modyfikowane - dakuon (濁音) i handakuon(半濁音), ozdobione tak zwanym dakuten i handakuten czy po prostu tenten i maru. Są one na szczęście dość proste do skojarzenia i zapamiętania ponieważ bazują na poprzednio zapamiętanych znakach.
☆☆☆
Dakuten - te dwie kreseczki - udźwięczniają dany znak. W praktyce oznacza to że wymowa zmienia się z:
K → G
S → Z
T → D
H → B
Niektóre dźwięki zapisuje się nieco inaczej w romaji, podobnie jak i w zwykłej wersji hiragany nie wszystkie wymowy są oczywiste dla obcokrajowców:
W przypadku かきくけこ zmiana jest oczywista.
し (Shi) udźwięcznione zapisywane jest jako じ (Ji), używając polskiego alfabetu jest to dźwięk pomiędzy dź, ź, ż, dż.
"Z" w pozostałych przypadkach podobne jest wymową także do polskiego "dz".
ち(Chi) i つ(Tsu) analogicznie zmieniają się po udźwięcznieniu w ぢ(Ji) i づ(Dzu). Wymowa ぢ jest w zasadzie taka sama jak じ, a づ taka sama jak ず. Są więc one używane dość rzadko, najczęściej w przypadkach rendaku - podczas czytania złożonych znaków z których drugi jest udźwięczniony, np. 鼻血 (はなぢ) "krew z nosa" - znak 血 "krew" sam w sobie czytany jest jako ち a więc poddany rendaku staje się ぢ.
Dla づ jedynym słowem w którym często się pojawia będzie 続く(つづく) "kontynuować"
はひふへほ także są dość prostym przypadkiem. ふ(fu) które ma nieco inne czytanie w zwykłej formie po dodaniu dakutena także staje się ぶ (bu)
☆☆☆
Handakuten to owo kółeczko które pojawia się zazwyczaj wyłącznie przy はひふへほ. Sprawia ono zmianę ich dźwięku na P.
☆☆☆
W zasadzie byłby to już koniec, ale ze względu na to że można natknąć się na niektóre specjalne znaki w internecie także je przedstawię:
Jeżeli chodzi o wymowę,
あ゛to specyficzny dźwięk "krzyku" "growl" "がなり" (ganari), próba zapisu w hiraganie nieregularnego głosu. Przykładem użycia takiego dżwięki jest słynna piosenka うっせぇわ (usseewa) i często też sposób śpiewania/używania głosu utaite Ado:
はあ゛ぁ゛ぁ゛
Podobnie można zapisać krzyk używając innych samogłosek hiragany i dakutena.
ゔ zazwyczaj pojawia się w katakanie (ヴ) i jest symbolem używanym do przedstawienia dźwięku "v" (polskie "w"). Japończycy zazwyczaj wyrażają je za pomocą udźwięcznienia głoski H (np. słowo video zapisalibyśmy jako ビデオ ("bideo")), ale jest też możliwość zapisania go jako ヴィデオ ("video").
Nie wszyscy mogą umieć wymówić ten dźwięk i pojawia się on raczej w nazwach własnych/nowych lub w starszych treściach w których katakana używana była w nieco inny sposób niż dziś, niemniej jednak wciąż można się na niego natknąć stosunkowo czesto.
☆☆☆
Wszystkie te zasady odnoszą się w ten sam sposób do katakany, a więc:
がぎぐげご→ガギグゲゴ
ざじずぜぞ→ザジズゼゾ
だぢづでど→ダヂヅデド
ばびぶべぼ→バビブベボ
ぱぴぷぺぽ→パピプペポ
あ゛ゔ→ア゛ヴ
☆☆☆
以上です!
~
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz